فقط دقایقی آرام گرفت و درست همین الان که ساعت دو و هفده دقیقه بامداد است، دوباره بی‌قرار شد. اگر درست یادم مانده باشد، آن شب هم که پیرمرد، آن کشتی عظیم دست‌ساز و پر از آدم و حیوان خودش را تمام کرده بود، همچین بارانی آمد و همین‌گونه خشمگین. یادم نیست آن شب مثل امشب شد که شیشه‌ي قدی خانه، زیر بار برق و رعد خرد شود یا نه، ولی خب در هر صورت، پسر نوح را آب برد. طبعا چون احساس می‌کنم ما به اندازه‌ی آن قوم نافرمان، لایق مجازات نیستیم، متوقعم که آسمان هم تا صبح آرام بگیرد و آوار آب بر سرمان خراب نشود. فقط جلوه‌گري‌هاي صوتی‌اش دوبرابر است. هم از آسمان می‌آید و هم از این دزدگیرهای زودرنج ماشین‌ها که بعد از هر رعدی جیغ می‌کشند. در چنین شبی که تاریک‌تر هم هست و خب حتما بيش‌تر هم مي‌ترسند. کم پیش می‌آید کسی مثل من برود تا ماشین ترسیده‌اش را دلداری دهد و در کنارش زیر تگرگی که ناغافل می‌بارد صبوری کند. از بس شیفته‌ی زمینی شده که پر از برگ‌های ریخته است و خیسی و باران و.... امشبی که در خاطره می‌ماند؛ و الان که چه حس دلچسبی‌ست. خنکای هوای طغیان زده‌ای از بیرون می‌آید و زیر پایم می‌پیچد. آرام می‌شوم. درست مثل همان شبی که کشتی پیرمرد بر بلندای موج‌ها به پیش می‌رفت و باد لای ریش‌های بلند سپیدش می‌پیچید. فقط جای پسرش خالی بود. حیف شد!

نظرات (22)

نوشته شده توسط امید , در ساعت 09 به تاریخ 21 فروردين ماه سال 1389 با درودفراوان  آقای دکتربا عث افتخار اگه به وبلاگ من سربزنین  بااحترام فراوان

نوشته شده توسط مهشید , در ساعت 10 به تاریخ 21 فروردين ماه سال 1389 صدای رعدهای دیشب استرس و ترس را تا مغز استخوانم رساند!!!...اگر به من هم دزدگیر وصل بود شاید چندین برابر ماشین ها می ترسیدم...اما چون دزدگیر ندارم کسی ترسم را نشنید و آن را دلداری نداد....

نوشته شده توسط The Innovative Muse , در ساعت 13 به تاریخ 21 فروردين ماه سال 1389 دیشب یکی از معدود شب‌های باشکوه بود. رعد و برق‌های اسرارآمیز، گویی که ارابه‌های خدایان بر فراز ابرها حرکت می‌کردند و فکر به این مسأله شکوه شب قبل را صدچندان می‌کرد. به رویای حزقیال نیز فکر می‌کردم و اینکه از ورای نورهای عجیب و فلش‌مانند ابرهای سیاه، سفینه‌ای نمایان شود و مردم را از خواب چند هزار ساله بیدار کند!

نوشته شده توسط عادل , در ساعت 18 به تاریخ 21 فروردين ماه سال 1389 سلام آقای دکتر ... جداً دلم برای نوشته هاتون تنگ شده بود! چیزی که برام جالبه دیدتون به اتفاقات ساده دور و برمونه. به بارون دیروز و دیشب خیلی قشنگ نگاه کرده‌اید و مثل همیشه لذت بردم ... راستی! از 12 مهر تاکنون هنوز فیلم ندیده‌اید؟!؟!  _______________________________  تخته خاکستری: و ما همچنان دوره می کنیم "هنوز" را!

نوشته شده توسط امیررضا تجویدی , در ساعت 20 به تاریخ 21 فروردين ماه سال 1389 سلام استاد  باور کنید تشنه یک خط از نوشته هایتان بودم.ممنون که نوشتید  چقدر قشنگ بود،با اینکه از باران دل خوشی ندارم،اما به قدری زیبا بود که کیفور شدم  ممنون

نوشته شده توسط علي سنجري , در ساعت 23 به تاریخ 21 فروردين ماه سال 1389 سلام،سال نو مبارك.امسال در "فكه"چنان بادي مي وزيد كه انگاري---  و ياد پارسال افتاده ام.فكه آنقدر داغ بود كه توان اينكه روي رمل ها پايت را بگذاري نبود.

نوشته شده توسط باران , در ساعت 20 به تاریخ 22 فروردين ماه سال 1389 همیشه می خوانمتان . فقط اکثر وقتها حرفم نمی آید کامنت بگذارم . اینبار هم احساساتی شدم و از دستم در رفت .می خوانم و لذت می برم . حتی اگر کامنت نگذارم .

نوشته شده توسط ح.نیازی , در ساعت 18 به تاریخ 23 فروردين ماه سال 1389 سلام آقای دکتر.  خوبی شما؟ کم پیدا شدید آقا؟! منتظر مطالب زیبایتان در عرصه مطبوعات هستم...

نوشته شده توسط نرگس , در ساعت 02 به تاریخ 29 فروردين ماه سال 1389 سلام. از اینکه با تاخیر خدمت رسیدم شرمنده. سال نو مبارک. امیدوارم سال خوب و خوش و همراه با بهترین ها را داشته باشید.

نوشته شده توسط سید رضا , در ساعت 19 به تاریخ 30 فروردين ماه سال 1389 سلام.عیدتون مبارک.امیدوارم سال بهتری داشته باشیم.آقا مصطفی مدتها بود به شما سر نزده بودم.در مورد باران نوشتید.باران که می بارد دلم هوای دوران نوجوانی را می کند.زیباست باران...

نوشته شده توسط پریزاد , در ساعت 13 به تاریخ 31 فروردين ماه سال 1389 هر چه قدر این مطلب را خواندم دیدم هیچ راهی ندارد که دوستش داشته باشم ... به چند دلیل ... اول اینکه : آسمان حتی اگر عاشقانه هم ببارد من از خیسی اش نفرت دارم ... دوم : هرگز هیج شبی مثل هیچ شب دیگر نیست و نخواهد بود ... سوم اینکه : نوشته ی بیش از حد سردی بود ... چهارم : حیف شد ِ آخرش به نظر من اضافه بود ...پنجم اینکه : هیچ شبی در خاطره نمی ماند ... این خاطره ها هستند که در شب می مانند و البته بعضی هاشان هم مثل روز روشن اند !    و آخر اینکه : کسی به شما نگفته است که از همان ۱۲ مهر تا به الآن هر مطلبی که نوشتید کاملا بی ذوقی و بی روحی در کلمات ذهن خاکستری اتان پرسه می زند ؟ و من هم به دلیل همه ی موارد مذکور همچنان تخته خاکستری قبلی را بیشتر دوست دارم ... در صورت تمایل کمی شور نوشتن لطفن !  _____________________________________  تخته خاكستري: با حرف آخرتان موافقم و وقتي در دنياي ايزوله ي خودخواسته به سر مي برم و حرفي جز منويات شخصي نيست و آن هم در فرصتي بغايت محدود و پر از دل شوره، طبعا همين كوتاه نوشت‌ها آب‌باريكه اي مي شوند محض زنده ماندن يك مزرعه ي كوچك خاكستري كه خب دلم نمي آيد "موقتا تعطيلش كنم"   تا آخر سال حداقل وضع بر همين منوال است و اميدوارم به نتيجه اي برسم كه بايد برسم. اوضاع در چند ماه آينده، چه بسا بدتر از اين شود. تعطيلي موقت هم البته راهي ست كه "همچنان روي ميز است!"

نوشته شده توسط This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it , در ساعت 13 به تاریخ 03 ارديبهشت ماه سال 1389 سلام  از وبلاگ شما خوشم اومد    من وبلاگ آموزشی سینما و تئاتر دارم خوشحال میشم با شما تبادل نظر داشته باشم  ممنون

نوشته شده توسط خاتون شعر , در ساعت 07 به تاریخ 05 ارديبهشت ماه سال 1389 سلام   اولین باره به وبلاگتون میام وباید بگم خوب می نویسین

نوشته شده توسط سید رضا , در ساعت 21 به تاریخ 05 ارديبهشت ماه سال 1389 سلام آقا مصطفی عزیز

نوشته شده توسط رضا , در ساعت 06 به تاریخ 09 ارديبهشت ماه سال 1389 دکتر عزیز   هرچند دور و دیر اما عرض ادب واحترام و تبریک ...

نوشته شده توسط کامران , در ساعت 01 به تاریخ 10 ارديبهشت ماه سال 1389 تعبیر زیبایی بود. امیدوارم نعمت باران هیچگاه برایمان تبدیل به عذاب الهی نشود.

اظهار نظر کنید
نام :*
پست الکترونیکی :
وب سایت :
BBCode:
متن نظر :*
	اگر نظر جدیدی وارد شد به پست الکترونیکی من فرستاده شود.

کلیه حقوق این صفحه متعلق به سایت تخته خاکستری می باشد