جمعهشب مهمان برنامهي راديويي سينما - صدا بودم؛ هماني كه فرزاد حسني در راديو گفتوگو اجرا ميكند. در بارهي دلخون و با حضور فيلمنامهنويساش، عليرضا محمودي ايرانمهر. من را به عنوان منتقد مخالف دعوت كرده بودند و رضا درستكار هم به عنوان موافق. در نوبت كلامي خودم خيلي صريح و بياغماض گفتم كه چرا معتقدم دلخون فيلم ضعيفيست و بيشتر در باره فيلمنامهاش صحبت كردم. درستكار معتقد بود كه اين گونه صريحگويي در كنار عوامل فيلم دال بر شجاعت من است و آن را ستود. خودم حس شجاعت نداشتم و معتقدم كه نقد بيغرض، صندلي خالي اتوبوس نيست كه تعارفبردار باشد. خوشبختانه ياد ندارم در اين دو دهه، نقدي را با رودربايستي يا غرض نوشته باشم. آن چه در اين جلسه برايم ارزشمند بود، نقدپذيري "واقعي" محمودي ايرانمهر بود. اصلا نديدم كه رو ترش كند و گارد بگيرد و حرف من را قطع كند. يا نگاهش را بدزدد و ژست همهچيزفهم بگيرد و احساس كند توطئهاي عليه او در جريان است. اين كه ميگويم "واقعي" به اين دليل است كه خيليها فقط اداي نقدپذيري در ميآورند؛ مثل كساني كه اداي تواضع را درميآورند و با تبختر تمام، جوري تواضع به خرج ميدهند كه بيشتر بزرگيشان را به رخ بكشند. بعضي فيلمسازان مثل الوند و كيميايي و ميلاني و اصلاني و... كه اصلا تحمل نمايشي نقد را هم ندارند؛ اما برخي وانمود ميكنند كه پذيراي نقد هستند اما در عمل ميتوان بغض و دلخوري و بدبيني و حتي خشم و نفرت و انتقام را در نگاه و رفتار آنها خواند. آن ها نميتوانند پس از شنيدن نقد، واقعا دوست باقي بمانند. برخي از همكاران منتقد خودمان نيز جزء همين گروهاند. عليرضا محمودي ايرانمهر، مهربان و صميمانه شنيد و توضيحات خودش را داد و مطمئنم كه پس از خداحافظي هم در پي اثبات كمسوادي و خصومت منتقدان نبود. اين را ميشد از نگاه و دستدادن آخرش فهميد؛ حسي كه متاسفانه در سينما و مطبوعات ما كمياب است. اين را نوشتم تا قدردان اين منش باشم.
نظرات (15)
نوشته شده توسط سامان, در ساعت 00 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 برنامه رو شنیدم، بسیار خوب و آموزنده بود. ما دانشجوها که هر جمعه می شنویم مثل کلاس درس هست برامون؛ رک و بی پروا. کاش در تلویزیون هم چنین برنامه ای بود.
نوشته شده توسط علی سنجری, در ساعت 00 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 سلام متاسفانه در شهرستان رادیو گفتگو نمی گیرد. ولی من تا پیش از عید از سایتش دانلود می کردم که دیگه بخش دانلود سایت شان هم به روز و آپدیت نمی شود!
نوشته شده توسط علي سنجري, در ساعت 00 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 چرا پيامم رو ناقص منتشر كرديد؟ ____________________________________ تخته خاكستري: چون در بارهي درج اشتباهي راديو فرهنگ به جاي راديو گفت و گو بود و تعجب شما. طبعا با اصلاح متن، باقي ماندن اين بخش كامنت شما باعث تعجب بقيه مي شد!
نوشته شده توسط عادل , در ساعت 07 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 شاید این صفت تنها بین کارگردانان و سینمایی ها رایج نباشد؛ به وفور در سایر محیط های کاری و علمی هم مشاهده می شود و متأسفانه هر نقدی به معنی عناد ترجمه می شود .... کلاً من برداشتم این است که در کلیه مجامع (حتی علمی _ پژوهشی) مخالف وجود ندارد؛ آدم ها دو دسته اند یا موافق یا دشمن!.. که بسیاری از صفات چون بی سواد و مغرض و ... هم در پی خود می کشد.
نوشته شده توسط مهشید , در ساعت 10 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 خیلی خوبه که این طور هستند ....این مطلب من رو یاد تهمینه میلانی و برخوردش در همین برنامه سینما-صدا انداخت....
نوشته شده توسط مسعود , در ساعت 10 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 این که واقعا نقد پذیر بود چیز بسیار ارزشمندیست. همان طور که شما گفتید به خاطر خیلی چیزها در ما کم پیدا می شود و یا هستند عده ای که فقط ادایش را در می آورند. و این مساله در همه جا هم هست آن هم به وفور...
نوشته شده توسط sina , در ساعت 11 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 این برنامه رو همیشه دوست داشتم بشنوم ولی در شهرستان ها رادیو گفت وگو نمیاد قبلا برنامه هایش را برای دانلود میگذاشتند ولی الان که ...... مرسی بابت خوندن فیلم نامه استاد...................
نوشته شده توسط امیررضا تجویدی , در ساعت 11 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 سلام استاد به پیشنهاد شما که گفتید یک بار ارزش دیدن را دارد رفتم و دیدم دلخون را و حرصم گرفت از اینکه چنین مضمونی فدای کم کاری شده بود در پرداخت! امیدوارم همه همین گونه نقد پذیر باشند
نوشته شده توسط مرتضي , در ساعت 12 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 سلام .. نقد تلنگري است تا انسان نواقص خود را بيابد و در رفع آن بكوشد .. مايه ي بسي شگفتي است اگر انسان نقدپذیر نباشد .. يا حق .
نوشته شده توسط عذرا , در ساعت 15 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 وقتي نقد از سمت كساني پس زده ميشه كه خودشون رو سردمدار فرهنگ و هنر و سياست و .. مي دونن، تازه به عمق فاجعه پي مي بريم.
نوشته شده توسط ن ی ک ز ا د , در ساعت 17 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 چه خوب که به نقد ناپذیری برخی منتقدان فیلم هم اشاره کردین فقط می شود گفت خدا امثال این جور آدم ها را زیاد کند
نوشته شده توسط فرزاد, در ساعت 22 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 فیلم را ندیدم. اما درباره ایرانمهر باید بگویم اساسا انسان مؤدب و متینی ست. در کنار سواد. تا آنجا که دورادور - از نگاه او - و از نزدیک - از نگاه خودم - رفتار و سوادش را در رادیو پیگرفتم همینجور بوده که گفتید.
مرد مختصر.
نوشته شده توسط علی, در ساعت 23 به تاریخ 08 شهریور ماه سال 1388 چه خوب آخر برنامه نظرتون را نرم کردید ! ای کاش فقط قصد شما نصیحت بود ای کاش برنامه تلوزیونی بود و مجری برنامه چند صفحه مجله فیلم و بازی بامزه شما و آقای گلمکانی رو به بیننده ها نشون میداد . مطلب آقای پوریا رو حتماً بخوانید هرچند ایشون هم فقط به واژه دوستان بسنده کردند ولی خب اشکال نداره...همین که مودبانه و منطقی و بدون زور! این مطلب رو نوشته کافیه http://www.etemaad.ir/Released/88-06-08/151.htm#157359
نوشته شده توسط سيد رضا , در ساعت 08 به تاریخ 09 شهریور ماه سال 1388 سلام.راست مي گوييد.در مقابل نقد منفي تحمل داشتن براي خيلي ها سخت است و توان شنيدنش را ندارند ولي گاهي نقد به سمت بي انصافي پيش مي رود و آنجاست كه بايد گفت كمي يواش تر منتقد عزيز...
نوشته شده توسط یاسمن , در ساعت 07 به تاریخ 10 شهریور ماه سال 1388 تحمل انتقاد همیشه سخت است اما اگر کسی که درعرصه هنر قرار است کار کند و فیلم بسازد باید این تحمل را درخودش بالا ببرد که بتواند اشتباهاتش را بپذیرد و یا حتی ایده از افرادی بگیرد که ممکن است چندان قبولش هم نداشته باشد اما همین تبادل نظر و ردو بدل کردن ایده ها و ایرادها می تواند سکوی پرتاب خوبی باشد . من که این برنامه را نشنیدم اما امیدوارم دوستی شما با آقای ایرانمهر مستدام باشد .
اظهار نظر کنید
کلیه حقوق این صفحه متعلق به سایت تخته خاکستری می باشد
نظرات (15)
